Energie krijgen van je werk Energie krijgen van je werk
Het is maandagmorgen en ik begin de week meteen goed, want ik heb straks afgesproken met Caroline bij het Wapen van Alblasserdam. Onder het genot van een lekkere kop thee wil ik graag meer te weten komen over haar en het werk dat ze voor Operando doet.
Om half 10 stap ik in mijn auto, op weg naar Alblasserdam. Zoals altijd ben ik veel te vroeg, dus loop ik vast naar binnen en ga lekker zitten aan een tafel bij het raam. Gelukkig hoef ik niet lang te wachten voor ik Caroline binnen zie komen. Ze komt gezellig tegenover me zitten en we bestellen een kop koffie en thee. Caroline begint meteen enthousiast te praten – en ze houdt niet meer op!
“Ik begon te begrijpen wat het is om energie van je werk te krijgen”
Hoewel ze uit een echt onderwijzersgezin komt, kiest Caroline voor een baan in de zorg. ‘Eigenlijk sprak dit me altijd al aan’, vertelt ze. ‘Ik weet nog goed dat ik vroeger bij mijn opa en oma in het bejaardentehuis op bezoek ging. Het leek me zo leuk om zuster te zijn! Niet veel later ging ik maaltijden rondbrengen voor Tafeltje Dekje.’ Inmiddels werkt ze al ruim 17 jaar in de zorg.
Haar loopbaan begint in de thuiszorg voor ouderen en naast haar werk volgt ze de opleiding voor Verzorgende. Maar na een aantal jaren wordt Caroline op vervelende wijze aan de kant geschoven. ‘Door deze ervaring besloot ik om het roer helemaal om te gooien en ging vervolgens “overal en nergens” werken. Echter merkte ik al snel dat ik het werk in de zorg miste. Gelukkig kon ik al snel aan de slag gaan bij een kleine, lokale zorginstelling. Hier kwam ik in aanraking met een cliënt met NAH (niet aangeboren hersenletsel). Ik sprong echt in het diepe, want ik had daar geen opleiding voor gevolgd en wist niet goed wat me te wachten stond. Toch kwam ik er al gauw achter dat ik dit werk heel erg gaaf vond! Hier begon ik te echt begrijpen wat het is om energie van je werk te krijgen. Ik wilde me graag verder verdiepen in de behandeling van een traumatisch hersenletsel en volgde daar scholing voor.’
Toen Operando op Caroline’s pad kwam, was ze in eerste instantie nog terughoudend. ‘Ik zat goed op mijn plek bij mijn toenmalige baan, ondanks dat ik het werk niet altijd goed wist te combineren met mijn gezin, en was erg onzeker over een overstap, daarom heb ik een baan bij Operando toen afgeslagen. Anderhalf jaar geleden nam Operando opnieuw contact met mij op. Het werk bij Operando bleek ik wél goed te kunnen combineren met mijn gezin, toen was de keus snel gemaakt!’
“Ik doe niets verkeerd! Ik werk alleen maar in de zorg!”
Caroline denkt terug aan de eerste keer dat ze voor Operando op pad ging en begint meteen te lachen. Haar lach werkt erg aanstekelijk en ik hang spreekwoordelijk aan haar lippen. Ze vertelt dat ze meteen uit haar comfortzone stapte, door een thuiszorg route te doen voor een opdrachtgever in hartje Rotterdam. ‘Ik kon de adressen maar niet vinden en ik kwam steeds in dezelfde, verkeerde, straatjes uit. Ik begon bijna te denken dat de navigatie me expres de verkeerde kant op stuurde!’ Het viel haar op dat ze steeds dezelfde witte auto tegen kwam. Zou die ook verdwaald zijn? Door het continue verkeerd rijden, het drukke centrum en die witte auto in haar binnenspiegel, nam Caroline’s onzekerheid toe. Nadat ze voor de zoveelste keer in de verkeerde straat terecht kwam, werd ze tot overmaat van ramp klemgereden door twee politieauto’s! Het enige wat Caroline kon roepen was: ‘ik doe niets verkeerd! Ik werk alleen maar in de zorg!’. We schieten allebei in de lach en wanneer we weer zijn bijgekomen legt ze uit dat de witte auto in haar binnenspiegel de parkeerwacht bleek te zijn. Die vonden het verdacht dat ze steeds stapvoets door dezelfde straatjes reed en hebben de politie ingeschakeld. Gelukkig heeft de politie haar naar het juiste adres gebracht en kan ze nu alleen maar hard lachen om het voorval.
Ze kon zichzelf nieuwe moed inpraten voor een tweede route: ‘het zou nu vast wel beter gaan… Maar nee hoor’ vertelt ze, nog steeds hard lachend. In die tijd werd Rotterdam geteisterd door een groep jongeren die mensen lastigvielen. Op een dag kwam ook Caroline in aanraking met de groep. ‘Het was even heel angstaanjagend, maar één van de jongeren merkte op dat ik voor “één van hen” zorg. Ze lieten mij gaan zodat ik voor hem kon zorgen. Dit soort situaties zijn natuurlijk nooit leuk, maar je leert er wel mee om te gaan. Ik heb nu standaard in beide jaszakken een busje smurfenspray (X-marker, een legale variant op pepperspray) en ik weet nu dat ik niet mijn rug naar een bedreigende situatie moet keren. Ook ga je automatisch “levelen” op hun niveau. Als je bijvoorbeeld vriendelijk en beleefd tegen ze bent, word je als prooi gezien. Daar heb ik wel van geleerd.’
Naar eigen zeggen werd ze naar verloop van tijd toch wat roekeloos: “mij doen ze niets, want ik zorg voor hen”, maar onlangs werd ze weer met haar neus op de feiten gedrukt. ‘Ik stapte net uit mijn auto voor het huis van een cliënt toen ik merkte dat twee kerels me probeerden in te sluiten. Ik ben toen achteruit naar het huis van mijn cliënt gelopen en hield oogcontact met de mannen. Terwijl ik met mijn hand het knopje van de deurbel achter me zocht zag ik de mannen steeds dichterbij komen. Toen heb ik trouw mijn smurfenspray tevoorschijn gehaald en zei: “nog 1 stap… ik spuit echt!”. Op dat moment hoorde ik de deur achter me open gaan. Ik ben snel naar binnen gegaan en smeet met mijn voet de deur weer dicht. De mannen zijn toen weggegaan.’
“Met Gods leiding komt het altijd goed”
Het mooie aan Operando vindt Caroline dat het een team is dat echt achter je staat. ‘Ook al zijn de eerder beschreven momenten best spannend, weet je dat ze in gedachte bij je zijn. Je bent maar één telefoontje verwijderd en ze weten altijd waar je bent. Zonder Operando had ik niet zo veel groei, doorgemaakt als in de afgelopen 1,5 jaar en daar ben ik hartstikke trots op.’ Caroline heeft in haar werk veel te maken met verslavingszorg en dak- en thuislozen. Vooral van de geestelijke verzorging wordt ze enthousiast. ‘Dit gaat vaak tegelijk met de lichamelijke zorg, maar ik vind het erg belangrijk om me te verdiepen in de mens die tegenover me zit. Wat hebben ze nou écht nodig en hoe kan ik ze het beste helpen?’ Over het algemeen volgt Caroline haar gevoel, elk mens is anders en met Gods leiding komt het altijd goed. Ze probeert altijd om de persoon te zijn die God wil dat ze is en om Zijn licht en warmte uit te stralen. Dat is waar Caroline energie van krijgt. ‘Ik krijg echt geen energie van mijn huishouden hoor!’
Plaats een Reactie
Meepraten?Draag gerust bij!